علی اعتصام‌پور

ادامه ماجرا...

من توی اصفهان بزرگ شدم و دوران دبیرستان رو تو مدرسهشهید اژه‌ای (سمپاد اصفهان)، رشته ریاضی، گذروندم.

البته راستش رو بخواید، خیلی هم دانش‌آموز مدرسه‌برویی نبودم 🫠! اون موقع بیشتر وقتم صرف المپیاد کامپیوتر و برنامه‌نویسی می‌شد. با این حال، دوست‌های خیلی خوبی پیدا کردم که هنوز هم بخشی از خاطرات خوب اون دوران هستن.

دقیقاً یادم نیست چی شد که سال دوازدهم تصمیم گرفتم مسیرم رو عوض کنم؛ اما چیزی که خوب یادمه علاقه‌ای بود که به نوروساینس (Neuroscience) پیدا کرده بودم. خیلی درباره‌اش مطالعه می‌کردم و کم‌کم به این نتیجه رسیدم که دوست دارم پزشکی بخونم.

خلاصه، سال ۱۴۰۰ کنکور دادم، اما نتیجه اون چیزی نبود که می‌خواستم. یک سال دیگه تلاش کردم و بالاخره سال ۱۴۰۱ تونستم وارددانشگاه علوم پزشکی ایران بشم.

از برنامه‌نویسی تا پزشکی و هوش مصنوعی

از قبل از ورود به دانشگاه، AI و Deep Learning برام جذاب بود و درباره‌شون مطالعه می‌کردم. اما با ظهور مدل‌های LLMs و سر زبون افتادن هوش مصنوعی و اتفاقات جالبی که توی این حوزه افتاد، علاقه‌ام به هوش مصنوعی بیشتر شد.

از طرفی، هر روز بیشتر به این فکر می‌کردم که چقدر خوب می‌شه این فناوری‌ها رو با پزشکی ترکیب کرد. با همین ایده شروع کردم به انجام پروژه‌های تمرینی و بعدتر چند پروژه کوچک‌تر رو به‌عنوان تجربه اولیه در حوزه هوش مصنوعی و سلامت پیش بردم.

هرچی بیشتر جلو می‌رفتم، بیشتر متوجه می‌شدم که این حوزه چقدر جای کار داره و چقدر می‌تونه جذاب باشه.

چرا این وبلاگ رو راه انداختم؟

یکی از چیزهایی که همیشه احساس می‌کردم جاش خالیه، وجود یک کامیونیتی از آدم‌هایی بود که به تفکر میان‌رشته‌ای علاقه دارن؛ آدم‌هایی که دوست دارن مرزهای بین رشته‌های مختلف رو کنار بزنن و از ترکیب دانششون چیزهای جدیدی بسازن.

برای همین تصمیم گرفتم این وبلاگ رو راه بندازم؛ جایی که بتونم تجربه‌ها، پروژه‌ها، یادگیری‌ها و ایده‌هام رو با بقیه به اشتراک بذارم و در کنارش آدم‌هایی رو پیدا کنم که دغدغه‌ها و علاقه‌های مشابهی دارن و بتونیم کامیونیتی تشکیل بدیم.

البته خیلی زود متوجه شدم که درس‌های پزشکی و حجم کار دانشگاهی، اون‌قدرها هم اجازه نمی‌ده که برای وبلاگ وقت بذارم!

برای همین تصمیم گرفتم بخشی از این مسیر رو از طریق فعالیت درکمیته تحقیقات دانشگاه دنبال کنم؛ هم برای اینکه بیشتر با فضای پژوهش آشنا بشم و هم بتونم آدم‌های علاقه‌مند به این حوزه رو پیدا کنم و باهاشون ایده‌هام رو پیش ببرم.

از اینجا به بعد...

الان که دارم این متن رو می‌نویسم، تصمیم گرفتم وبلاگ رو جدی‌تر از قبل دنبال کنم.

قرار نیست اینجا همه‌چیز کاملاً تخصصی یا آکادمیک باشه. دوست دارم این وبلاگ جایی باشه برای ثبت تجربه‌ها، اشتراک‌گذاری چیزهایی که یاد می‌گیرم، معرفی پروژه‌ها و صحبت درباره ایده‌هایی که شاید روزی به واقعیت تبدیل بشن. اینم بگم که من نه هنوز پزشکم نه متخصص هوش مصنوعی نه ... و به طور کلی نوشته‌های این سایت هم بیشتر تجربه و نظر شخصی از یه ادم علاقه‌مندنه نه نظر کارشناسی.

امیدوارم مطالبی که اینجا منتشر می‌کنم براتون مفید باشه و بتونیم در کنار هم چیزهای جدیدی یاد بگیریم.

راستی، اگر فکر می‌کنید می‌تونم کمکتون کنم، ایده‌ای برای همکاری دارید یا صرفاً دوست دارید درباره موضوعات مشترک صحبت کنید، یا حتی نوشتن توی این وبلاگ کمک کنیدخوشحال می‌شم با هم در ارتباط باشیم.